• Kerstfeest 1950

    14 december 2019

    Op de Christelijke lagere school begon het al, vroeger de school met den Bijbel.

    Kerstbomen, kerstliedjes en kerstkransjes. Ook thuis begon het gedoe met een kerstboom versieren. Het stressen met de kerstboomlampjes, kaarsjes etc. etc.. Ik als nog steeds dromend jongetje zag het allemaal aan mij voorbij gaan.

    Mijn moeder constant in de weer, o ja het weer, weer een witte kerst. Dat was toen nog heel normaal. Het begon vaak op tijd te sneeuwen, zodat kerst en kerstkaarten synchroon liepen.

    Het mooiste vond ik altijd de kerstavonden. Het licht van de kaarsjes die werd gereflecteerd in de ballen en het engelenhaar. O ja en dan de muziek, waarnaar ik uren kon luisteren. Ik was gek van muziek en de liedjes, geen kerstliedjes, maar die oude Amerikaanse muziek van de veertiger- en vijftigerjaren, die ik zelf op mocht zoeken op de oude Philips plank radio. Met tussendoor soms een Mexicaanse hond. Soms zakte de sterkte van de ontvangst langzaam weg en kwam even later weer langzaam terug.

    Kerst was toen iets magisch: vrede op aarde en in de mens een welbehagen? Ach, wat wist ik toen van de mij omringende wereld. Kerst is verdwenen net zo als de magie. Wij zijn de magie verloren. Zullen wij die ooit terugvinden?

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 7 keer bekeken

  • At the end of our lives

    3 augustus 2019

    We will disappear into the black hole of timelessness .....

    Amsterdam Aug. 3 rd. 2019.

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 48 keer bekeken

  • Upstream People Gallery hosts 16th Abstraction Juried Online International Exhibition

    26 mei 2019

    Upstream People Gallery hosts 16th Abstraction Juried Online International Exhibition

    Artists share their visual expertise in several abstract artworks.

     

     OMAHA, Neb. - Nov. 9, 2014 - PRLog -- Following are the artists selected for this year's showcase: Kathryn Cramer Brown of Bridgewater, Virginia; Elinore Bucholtz of New York, New York; Subha Chaudhuri of Evanston, Illinois; Ray Chen of Terre Haute, Indiana; Christine Cook of Naples, Florida; Arturo Cruz of Loretto, Minneapolis; Carlos Gonzalez of Miami Gardens, Florida; Betty (Bet) F. B. Gusta of Davenport, Iowa; Jeffrey Haupt of Starkville, Mississippi; Joseph Kagle of The Woodlands, Texas; Joey Korom of Chicago, Illinois; Daniel Koval of Frostburg, Maryland; George Marlowe of Marina Del Rey, California; Adilson Matioli of Sao Paulo, SP Brazil; Ryota Matsumoto of Mitaka-shi, Japan; Jose Acosta Miyer of Hialeah, Florida; Mary Barton Nees of Johnson City, Tennessee; Mark Pol of Amsterdam, The Netherlands; Nancy Wyman Ray of Rock Hills, South Carolina; Lois Schlachter of Spring Mount, Pennsylvania; Diane Shaw of Martin, Tennessee; Toni Silber-Delerive of New York, New York; Ralph White of Redondo Beach, California and Kristina Zallinger of Hamden, Connecticut​

     

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 61 keer bekeken

  • Onderstroom

    4 december 2018

    Mooie advertenties, mooie beloften. Wij dromen van veel geld, oneindig geluk, oneindige liefde.

    Wij verwachten oneindige groei van de economie, oneindige levens verwachtingen.

    Alles waarvan wij dromen moet uitkomen, kost wat het kost. Beseffen wij dat wij leven op een planeet met eindige(energie) bronnen?

    Terwijl het ritme van het leven langs ons heen glijdt, beseffen wij niet hoe eenzaam wij zijn in het ons omringende oneindig lijkende heelal. Er is al enige tijd een onderstroom onder de eb en vloed van het dagelijks leven aan de gang. Een boosaardige onderstroom van extremisme, rechts extremisme, neonazisme, armoede, racisme, uitsluiting en tribalisme. Los van het gegeven van steeds meer opkomende dictaturen, autoritarisme en onderdrukkende en moorddadige regimes.

    Wij hebben geen zicht op de snelheid waarmee die onderstroom zich voortbeweegt. Wij hebben geen zicht op waar die onderstroom zich vermengd met de lopende eb en vloed ritmes van de huidige samenleving. Wij weten ook niet wanneer die onderstroom zich zo zal manifesteren dat die lopende eb en vloed ritmes zullen worden verdrongen.

    Is het de tragiek van ons mens zijn? Zijn wij als mens niet, nooit, in staat om die onderstroom te ontmaskeren, te marginaliseren? Blijkbaar zit het in ons als mens, in onze opbouw van onze hersenen. Wij kunnen niet anders acteren dan dat onze hersenen ons doen laten acteren. De hele discussie van de “vrije wil” is daar op gebaseerd.

    Zijn wij zelf die onderstroom? Hebben wij zelf die onderstroom gecreëerd zonder het zelf te beseffen? Die onderstroom is de afbeelding van ons slechtste zelf. Wij zien die onderstroom niet omdat dat een virtuele afbeelding van ons slechtste zelf is. Wij kunnen die spiegeling van ons zelfbeeld niet waarnemen. Behalve de effecten daarvan op ons en op onze samenleving.

    Mooie advertenties dwingen ons om te consumeren. Wij zijn gedegradeerd van mens met een zekere mate van “vrije wil” tot zielloze consumenten. Wij moeten werken van de wieg tot het graf en onhaalbare doelen na streven: veel geld, oneindig geluk en oneindige liefde. Wij komen nu echter tot de ontdekking, als die doelen niet zijn te behalen, wij terecht komen in een oneindige leegte. Leegte van een bestaan zonder identiteit, zonder geluk en zonder liefde. Wij, als individu, zijn roepende geworden in de woestijn van een onleefbare samenleving, waarin wij elkaar het geluk en de liefde niet gunnen. Waarin het menselijk bestaan, naast die van het dier, geen zin meer heeft en niet zinvol is.

    Wij lopen daarom achter demagogen en machtstrevers aan die ons dat oneindige geluk en veel geld beloven. Als zij aan de macht zijn komt alles goed en die (unter) Mensch die onze samenleving binnendringt vanuit onbekende en verre landen, die zijn de schuld van onze slechte economische ontwikkeling. Die zijn de schuld dat wij geen baan hebben, die zijn de schuld van onze armoede en kansloosheid.

    Die verschuivingen in ons bestaan hebben die onderstroom gecreëerd zonder dat wij dat beseften. Zullen wij nog tijd krijgen om die onderstroom te marginaliseren of zelfs te laten verdwijnen?

     Mark Pol, Amsterdam 3 december 2018.

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 87 keer bekeken

  • De stervende Hommel

    23 juli 2018

    Er was eens een hommel die vloog brommend en zoemend van bloem tot bloem. Iedere bloem kreeg een zoen. Het was een optimistische hommel met een vrolijke blik op de toekomst. Zijn collega hommels werden altijd vrolijk begroet. Hij was de vriendelijkste en aardigste hommel van de omgeving.

    Elke ochtend vloog hij vanuit zijn mooie huisje aan de gracht vrolijk en zoemend naar de zonovergoten wereld. Hij kende die wereld nog als kleine hommel. Hij moest altijd van zijn moeder zijn honingontbijt opeten anders zou hij nooit een grote hommel worden.

    Nu was hij volwassen en sterk en mooi. Hij vloog met krachtige zoemvleugels naar de door zon gekleurde bloemen. Hij wist precies waar hij de vorige keer was gebleven. Zo kon hij zich dus niet vergissen om een bloem te begroeten waar geen honing meer in zat. Ja, hij was een economisch bewuste hommel.

    Zo gingen de dagen voorbij de ene dag nog mooier en vrolijker dan de ander. Hij bestoof bloem na bloem en het volkje waarvan hij afstamde waren allemaal van die vrolijke zoemers en brommers. Hij kon ook goed overweg met de koningin, ja hij was een fan van haar. Helaas had zij het altijd druk met het leggen van eitjes.

    Helaas begon de zomer haar einde te naderen. Ook hij voelde dat in zijn hommelgewrichten. Het werd hem steeds zwaarder om vrolijk brommend en zoemend uit te vliegen. Op een dag aan het einde van zomer ging het niet goed met hem. Hij kon nog uitvliegen en naar zijn vorige stop te zoeken, maar wat gek het ademen ging hem ineens zo zwaar, wat raar. Hij voelde zich niet meer zo gelukkig en zijn blik op de toekomst was ook niet meer zo vrolijk. Hij moest steeds uitrusten en zijn vleugels zoemden en bromden niet meer zo uitbundig.

    Ineens zat hij op de grond. Hij keek om zich heen, maar wist niet wat er gebeurde.

    Hij besefte plotseling dat zijn einde was gekomen. Nooit meer vrolijk de bloemen begroeten en bestuiven. Hij kroop traag en onzeker over de grond. Het ademen ging steeds moeilijker. In zijn gedachten zag hij nog zijn moeder en de koningin naar hem glimlachen. Toen werd het donker, voor altijd.

     In de tuin waar hij node geland was, zag een man hem op de grond liggen. De man was enigszins ontroerd door het dode lijfje van die mooie hommel. De man knielde en met zijn mes tilde de man hem naar zijn laatste rustplaats: in de bladeren van de bloemen waar hij een zomer lang op en langs was gevlogen.

    En zo eindigde het vrolijke en optimistische leven van een hommel.

    Mark Pol

    Dromend in zijn tuin.

    21 juli 2018.

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 115 keer bekeken

  • De traagheid van de zomer

    13 juli 2018

    Als de koelte van de zomerochtend zich langzaam omzet in de hitte van de middag, sluipt de traagheid in onze bewegingen.

    Wij kijken anders naar buiten en als wij buiten lopen kijken wij anders naar de ons omringende mens. Wij lopen trager, reageren trager en proberen onze inspanningen minimaal te laten zijn. Een koelte die door de bladeren ritselt veroorzaakt een zucht van verlichting. Boven ons koele drankje dromen wij weg naar oorden waar het rustig toeven is met een zacht ruisende zee bij de hand.

    De traagheid der dingen bevalt ons dan wel. De zomers duren altijd te kort en de warmte altijd te lang.

    De lange hete en droge zomer. Waarin de wereld zich in onzekerheid wentelt en angst voor de toekomst. De toekomst waarin de ene dictator na de ander zich manifesteert in al zijn dictator eigenschappen. Eigenschappen die wij hebben gezien in de landen van WWII. Wij beginnen weer opnieuw zonder enige schroom of geleerd hebbende van de afschrikwekkende voorbeelden uit de recente geschiedenis.

    Deze zomer leert ons niets nieuws. De mens is niet meer de maat der dingen. De mens vergeet snel. Door onze bouw van onze hersenen zijn wij niet in staat om anders te zijn dan die wij nu zijn. Wij zijn dezelfde mensen als de dictators en wrede heersers van toen en nu. De mens is de mens zijn probleem. Wij zijn slechts dieren, wrede dieren.

    De vallende avond brengt langzaam verkoeling. Brengt langzaam die merkwaardige rust, die er eigenlijk niet zou moeten zijn. De dieren zijn aan de verliezende hand. De mens als dier ook. Wij hebben geen begrip van de betrekkelijkheid van ons bestaan op deze eenzame planeet. Nergens in het ons bekende heelal is er zo iets als deze planeet. Door een merkwaardige evolutionaire sprong zijn wij ontstaan. Uit soortgelijke menssoorten waarvan wij nooit zullen weten wie zij waren hoe zij hebben geleefd of hoe zij de wereld hebben waargenomen.

    Wij draaien met grote snelheid naar de schaduw toe. Wij verliezen even de zon door de nacht. Zal de trage zomer ons doen laten nadenken over die voornoemde betrekkelijkheid terwijl wij ons door het niets zeggende bestaan worstelen?

    Hoe heerlijk is de lange trage zomer terwijl de gebeurtenissen ons met maximum snelheid voorbij gaan.

    De ouderwetse trage hete zomer, waar ben je eigenlijk gebleven?

    Amsterdam, 13 juli 2018.

    Mark Pol

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 128 keer bekeken

  • Zon (Sonnet)

    29 mei 2018

    Zon

    Zij schildert met licht

    Onttrekt de dag van de nacht

    en schaduw op mijn gezicht.

    Seizoenen schuiven zij aan zij.

     

    Haar warmte streelt mijn ongenoegen

    Brengt leven op aarde

    Doet groen ontspruiten

    Wij met de oogst zwoegen

     

    Zij kijkt lachend op ons neer

    Koperen ploertig

    Op het menselijke gemier.

     

    Oneindige tijd brandt zij al

    Zij voedt ons laveloos

    Ook zij zal doven tot een witte bal.

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 116 keer bekeken

  • Kerstmis 2017

    2 januari 2018

    Vrijdag, 29 december 2017, enkele woorden zijn ontleend aan “Hurt”, van Johnny Cash

    Kerstmis vertaald naar gedachten,

    Mijn gebroken gedachten, hoe kan ik die lijmen? Mijn gevoelens te rijmen met Kerst?

    Licht in de duisternis, muziek en eten en denken aan die ander? Lief zijn voor elkaar en houden van die ander?

    Mijn gedachten rollen brokkelig door mijn hoofd en rollen langzaam door mijn herinneringen. Wachten op sneeuw, wachten op het wonder en hopen op vrede.

    Vrede is onbestaanbaar een brokje gedachte die ik kan opvegen en weggooien. Liefde voor die ander, ook een brokje dat weg kan.

    Het gevoel van welbehagen, gaat ook verloren. Het lukt mij niet om mijn gebroken gedachten te lijmen. De stroom van gebroken gedachten wordt doorkliefd met haat, woede, oorlog en onlust. Ik krijg mijn gebroken gedachten niet geheeld.

    Kerst is een virtueel iets, ongrijpbaar en niet van deze wereld. De vanzelfsprekendheid der dingen zijn verloren gegaan in het keizerrijk van macht en wreedheid.

    Mijn gedachten drijven op mijn jeugdherinneringen, toen ik nog niet het volle besef had van de ratio der dingen.

    Kerstmis, ik mis het niet!

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 189 keer bekeken

  • Artificial intelligence

    18 november 2017

    What about it? In his book Life 3.0 Max Tegmark writes about AI in a very compelling way. It is a really fantastic book about AI and what it will mean in our lives to come. How it will grow into our lives and how it will change our society in the coming years.

     AI integrated in our new developing technologic evolution. AI will grow like a tree or it will blow in our faces. From a primitive sort of AI to a very complex and integrated AI who is helping and supporting Humans in their daily lives and to prevent horrible mistakes, as we did in the past.

     Our brains

     I think if we look at how our brains are build, so we will structure AI. AI be build like our brains. We can’t build huge complex AI systems just from scratch without making the mistake loosing ourselves in uncontrollable complexity which outcomes we can’t predict. If we have the patience to build AI layer by layer, like our brain has been build, we can keep track of the complexity of the AI to come.

     Incomplete Human

     Max Tegmark writes in his book Life 3.0 that he is worried about AI-safety and he made a lot of effort to make thousands of people in the scientific world aware about AI-safety. This is of course a very good and great initiative, but I think this will stumble on the shortcomings of us as Human beings : we can’t live in peace, we are losing ourselves in struggling for power and money, we will keep killing our own species already for thousands of years in wars, ethnic cleansing and so on. Our problem is not the AI-safety; our problem is who we are as Humans, our shortcoming in our own brains. We are incomplete. There is the main problem for AI-safety in the years to come. We Humans have proved, as long as we walk on the face of this planet that we can’t.

    Power

     We will build AI or AGI’s with the same faults as we are as Humans. We can’t make God’s as Humans because we are just animals with some Neo-cortex, which came from a strange path in our evolutionary past.

     If we want AI systems to protect us from horrible mistakes like trying to destroy our self with nuclear annihilation, we have to build AI/AGI’s fast and now. As you can see in the last developments in the political scene of this last year, there will always a strange human-mutant who wills no doubt to use the nuclear-power to destroy another country and also him. And if there are AGI’s or something like that, these human-mutants will use their power to build in a red-button to overrule those AGI’s.

    Who will have the power then and who will have the control then to check and override that red-button?

     Concluding

     AI’s and AGI’s will maybe not a problem, we as Humans are the problem and we will misuse AI’s and AGI’s as we are misuse weapons, misuse power, misuse money. Suppress our fellow Humans, misuse our fellow Humans and kill our fellow Humans.

    We will never learn, not from history not from faults which are certainly will come in the near or far future.

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 198 keer bekeken

  • Fotojet

    23 februari 2017

    Great tool to make collage, fotoediting, graphicdesign and more. It is very easy to use. For questions/pricing pls contact candy@fotojet.com.

    Success with this great tool.

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 374 keer bekeken

  • Meer blogs >>