• De stervende Hommel

    23 juli 2018

    Er was eens een hommel die vloog brommend en zoemend van bloem to bloem. Iedere bloem kreeg een zoen. Het was een optimistische hommel met een vrolijke blik op de toekomst. Zijn collega hommels werden altijd vrolijk begroet. Hij was de vriendelijkste en aardigste hommel van de omgeving.

    Elke ochtend vloog hij vanuit zijn mooie huisje aan de gracht vrolijk en zoemend naar de zonovergoten wereld. Hij kende die wereld nog als kleine hommel. Hij moest altijd van zijn moeder zijn honingontbijt opeten anders zou hij nooit een grote hommel worden.

    Nu was hij volwassen en sterk en mooi. Hij vloog met krachtige zoemvleugels naar de door zon gekleurde bloemen. Hij wist precies waar hij de vorige keer was gebleven. Zo kon hij zich dus niet vergissen om een bloem te begroeten waar geen honing meer in zat. Ja, hij was een economisch bewuste hommel.

    Zo gingen de dagen voorbij de ene dag nog mooier en vrolijker dan de ander. Hij bestoof bloem na bloem en het volkje waarvan hij afstamde waren allemaal van die vrolijke zoemers en brommers. Hij kon ook goed overweg met de koningin, ja hij was een fan van haar. Helaas had zij het altijd druk met het leggen van eitjes.

    Helaas begon de zomer haar einde te naderen. Ook hij voelde dat in zijn hommelgewrichten. Het werd hem steeds zwaarder om vrolijk brommend en zoemend uit te vliegen. Op een dag aan het einde van zomer ging het niet goed met hem. Hij kon nog uitvliegen en naar zijn vorige stop te zoeken, maar wat gek het ademen ging hem ineens zo zwaar, wat raar. Hij voelde zich niet meer zo gelukkig en zijn blik op de toekomst was ook niet meer zo vrolijk. Hij moest steeds uitrusten en zijn vleugels zoemden en bromden niet meer zo uitbundig.

    Ineens zat hij op de grond. Hij keek om zich heen, maar wist niet wat er gebeurde.

    Hij besefte plotseling dat zijn einde was gekomen. Nooit meer vrolijk de bloemen begroeten en bestuiven. Hij kroop traag en onzeker over de grond. Het ademen ging steeds moeilijker. In zijn gedachten zag hij nog zijn moeder en de koningin naar hem glimlachen. Toen werd het donker, voor altijd.

     In de tuin waar hij node geland was, zag een man hem op de grond liggen. De man was enigszins ontroerd door het dode lijfje van die mooie hommel. De man knielde en met zijn mes tilde de man hem naar zijn laatste rustplaats: in de bladeren van de bloemen waar hij een zomer lang op en langs was gevlogen.

    En zo eindigde het vrolijke en optimistische leven van een hommel.

    Mark Pol

    Dromend in zijn tuin.

    21 juli 2018.

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 6 keer bekeken

  • De traagheid van de zomer

    13 juli 2018

    Als de koelte van de zomerochtend zich langzaam omzet in de hitte van de middag, sluipt de traagheid in onze bewegingen.

    Wij kijken anders naar buiten en als wij buiten lopen kijken wij anders naar de ons omringende mens. Wij lopen trager, reageren trager en proberen onze inspanningen minimaal te laten zijn. Een koelte die door de bladeren ritselt veroorzaakt een zucht van verlichting. Boven ons koele drankje dromen wij weg naar oorden waar het rustig toeven is met een zacht ruisende zee bij de hand.

    De traagheid der dingen bevalt ons dan wel. De zomers duren altijd te kort en de warmte altijd te lang.

    De lange hete en droge zomer. Waarin de wereld zich in onzekerheid wentelt en angst voor de toekomst. De toekomst waarin de ene dictator na de ander zich manifesteert in al zijn dictator eigenschappen. Eigenschappen die wij hebben gezien in de landen van WWII. Wij beginnen weer opnieuw zonder enige schroom of geleerd hebbende van de afschrikwekkende voorbeelden uit de recente geschiedenis.

    Deze zomer leert ons niets nieuws. De mens is niet meer de maat der dingen. De mens vergeet snel. Door onze bouw van onze hersenen zijn wij niet in staat om anders te zijn dan die wij nu zijn. Wij zijn dezelfde mensen als de dictators en wrede heersers van toen en nu. De mens is de mens zijn probleem. Wij zijn slechts dieren, wrede dieren.

    De vallende avond brengt langzaam verkoeling. Brengt langzaam die merkwaardige rust, die er eigenlijk niet zou moeten zijn. De dieren zijn aan de verliezende hand. De mens als dier ook. Wij hebben geen begrip van de betrekkelijkheid van ons bestaan op deze eenzame planeet. Nergens in het ons bekende heelal is er zo iets als deze planeet. Door een merkwaardige evolutionaire sprong zijn wij ontstaan. Uit soortgelijke menssoorten waarvan wij nooit zullen weten wie zij waren hoe zij hebben geleefd of hoe zij de wereld hebben waargenomen.

    Wij draaien met grote snelheid naar de schaduw toe. Wij verliezen even de zon door de nacht. Zal de trage zomer ons doen laten nadenken over die voornoemde betrekkelijkheid terwijl wij ons door het niets zeggende bestaan worstelen?

    Hoe heerlijk is de lange trage zomer terwijl de gebeurtenissen ons met maximum snelheid voorbij gaan.

    De ouderwetse trage hete zomer, waar ben je eigenlijk gebleven?

    Amsterdam, 13 juli 2018.

    Mark Pol

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 7 keer bekeken

  • Zon (Sonnet)

    29 mei 2018

    Zon

    Zij schildert met licht

    Onttrekt de dag van de nacht

    en schaduw op mijn gezicht.

    Seizoenen schuiven zij aan zij.

     

    Haar warmte streelt mijn ongenoegen

    Brengt leven op aarde

    Doet groen ontspruiten

    Wij met de oogst zwoegen

     

    Zij kijkt lachend op ons neer

    Koperen ploertig

    Op het menselijke gemier.

     

    Oneindige tijd brandt zij al

    Zij voedt ons laveloos

    Ook zij zal doven tot een witte bal.

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 27 keer bekeken

  • Kerstmis 2017

    2 januari 2018

    Vrijdag, 29 december 2017, enkele woorden zijn ontleend aan “Hurt”, van Johnny Cash

    Kerstmis vertaald naar gedachten,

    Mijn gebroken gedachten, hoe kan ik die lijmen? Mijn gevoelens te rijmen met Kerst?

    Licht in de duisternis, muziek en eten en denken aan die ander? Lief zijn voor elkaar en houden van die ander?

    Mijn gedachten rollen brokkelig door mijn hoofd en rollen langzaam door mijn herinneringen. Wachten op sneeuw, wachten op het wonder en hopen op vrede.

    Vrede is onbestaanbaar een brokje gedachte die ik kan opvegen en weggooien. Liefde voor die ander, ook een brokje dat weg kan.

    Het gevoel van welbehagen, gaat ook verloren. Het lukt mij niet om mijn gebroken gedachten te lijmen. De stroom van gebroken gedachten wordt doorkliefd met haat, woede, oorlog en onlust. Ik krijg mijn gebroken gedachten niet geheeld.

    Kerst is een virtueel iets, ongrijpbaar en niet van deze wereld. De vanzelfsprekendheid der dingen zijn verloren gegaan in het keizerrijk van macht en wreedheid.

    Mijn gedachten drijven op mijn jeugdherinneringen, toen ik nog niet het volle besef had van de ratio der dingen.

    Kerstmis, ik mis het niet!

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 83 keer bekeken

  • Artificial intelligence

    18 november 2017

    What about it? In his book Life 3.0 Max Tegmark writes about AI in a very compelling way. It is a really fantastic book about AI and what it will mean in our lives to come. How it will grow into our lives and how it will change our society in the coming years.

     AI integrated in our new developing technologic evolution. AI will grow like a tree or it will blow in our faces. From a primitive sort of AI to a very complex and integrated AI who is helping and supporting Humans in their daily lives and to prevent horrible mistakes, as we did in the past.

     Our brains

     I think if we look at how our brains are build, so we will structure AI. AI be build like our brains. We can’t build huge complex AI systems just from scratch without making the mistake loosing ourselves in uncontrollable complexity which outcomes we can’t predict. If we have the patience to build AI layer by layer, like our brain has been build, we can keep track of the complexity of the AI to come.

     Incomplete Human

     Max Tegmark writes in his book Life 3.0 that he is worried about AI-safety and he made a lot of effort to make thousands of people in the scientific world aware about AI-safety. This is of course a very good and great initiative, but I think this will stumble on the shortcomings of us as Human beings : we can’t live in peace, we are losing ourselves in struggling for power and money, we will keep killing our own species already for thousands of years in wars, ethnic cleansing and so on. Our problem is not the AI-safety; our problem is who we are as Humans, our shortcoming in our own brains. We are incomplete. There is the main problem for AI-safety in the years to come. We Humans have proved, as long as we walk on the face of this planet that we can’t.

    Power

     We will build AI or AGI’s with the same faults as we are as Humans. We can’t make God’s as Humans because we are just animals with some Neo-cortex, which came from a strange path in our evolutionary past.

     If we want AI systems to protect us from horrible mistakes like trying to destroy our self with nuclear annihilation, we have to build AI/AGI’s fast and now. As you can see in the last developments in the political scene of this last year, there will always a strange human-mutant who wills no doubt to use the nuclear-power to destroy another country and also him. And if there are AGI’s or something like that, these human-mutants will use their power to build in a red-button to overrule those AGI’s.

    Who will have the power then and who will have the control then to check and override that red-button?

     Concluding

     AI’s and AGI’s will maybe not a problem, we as Humans are the problem and we will misuse AI’s and AGI’s as we are misuse weapons, misuse power, misuse money. Suppress our fellow Humans, misuse our fellow Humans and kill our fellow Humans.

    We will never learn, not from history not from faults which are certainly will come in the near or far future.

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 73 keer bekeken

  • Fotojet

    23 februari 2017

    Great tool to make collage, fotoediting, graphicdesign and more. It is very easy to use. For questions/pricing pls contact candy@fotojet.com.

    Success with this great tool.

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 232 keer bekeken

  • Robots

    1 december 2016

    Robots

    Deze gedachten kwamen in mij op toe mijn vrouw en ik een dispuut hadden over de Nest regelautomaat.[1]

    Deze past zich aan, aan het gedrag van het instellen van de kamertemperatuur over een bepaalde periode. Het bleek dat Nest iets deed waarvan wij ondanks dat dispuut niet konden achterhalen waaróm Nest dat gedrag vertoonde.

    Die gedachten vormden zich tot een gedachtemodel waar in, in een nabije toekomst, een huisrobot ingezet gaat worden in de huishouding van een gezin waarvan de samenstelling is bepaald door de leden van dat gezin. T.w. :

    a.         Man-man, Man-man en kind(eren),

    b.         Man-vrouw, Man-vrouw en kind(eren),

    c.         Vrouw-vrouw, Vrouw-vrouw en kind(eren) en

    d.         mogelijk nog meer varianten die in de loop van toekomst zullen worden bedacht of ooit al bedacht zijn.

    Een robot integreert zich binnen dat gezin en past zich aan aan dat gezin of groep personen (micromaatschappij). De robot voldoet aan de drie wetten[2] en de nulde wet[3]. De robot leert van dat gezin en het gezin leert omgaan met de robot.

    Als wij kijken naar de vier wetten, zal de robot nooit in staat zijn om de mens waar het mee samen leeft kwaad te doen. Ook de Robot wetten in de praktijk[4] verwijzen deels naar “begiftigd met genoeg toereikende autonomie om zijn eigen bestaan te kunnen beschermen”. Deze laatste quote is, denk ik, in mijn gedachtemodel essentieel. De robot zal worden opgenomen in de dynamiek en complexheid van de micromaatschappij: gezin of samenlevende groep personen met al of niet een bepaalde relatie met elkaar.

    Zal de robot zich laten beïnvloeden door intriges en de emotionele interacties? Zal het al of niet houvast hebben aan de vier basis wetten plus de robot wetten in de praktijk? Zal het in dat gezin of die groep “partij” kiezen en aan het “twijfelen” worden gebracht ondanks die wetten? Of zal de robot als een splijtzwam gaan werken binnen die micromaatschappij en zal het daardoor uiteenvallen. Of door scheiding of splitsing, waardoor die samenlevingsstructuur uiteenvalt? Is het in staat om zich door middel van die wetten te kunnen distantiëren of neutraal op te stellen binnen dergelijke complexe menselijke interacties?

    Dat gedachtemodel zal eerst goed moeten worden uitgewerkt eer wij geavanceerde robots zullen gaan inzetten, die volledig binnen een gezin of groep personen worden geïntegreerd.

    Zal die robot zijn “ervaringen” moeten kunnen uitwisselen met andere gezinsrobots? Zullen die robots daarvoor moeten worden uitgerust met een extensie van die voornoemde wetten.

    Wij zullen mogelijk een praktische samenwerking van die robots moeten creëren, die voorkomt dat een robot partij zal kiezen en daardoor mogelijkerwijs het die micromaatschappij in gevaar brengt.

    Op deze planeet zal dat niet direct een gevaar zijn aangezien er hopelijk voldoende hulp aanwezig zal zijn. Echter op andere werelden, bijvoorbeeld Mars, zal dat een direct gevaar vormen voor de overleving van een dergelijke micromaatschappij.

    Ik denk dat deze gedachten natuurlijk al eerder zijn geformuleerd en mogelijk al uitgebreid zijn beschreven. Ik heb geen literatuur onderzoek gedaan en zal dat ook niet doen. Ik ben kunstenaar die alleen zijn vluchtige gedachten probeert te beschrijven.

    Ik spreek alleen de hoop uit dat de robot een zegen zal blijken te zijn voor de toekomst van de mensheid.

    Amsterdam, 1 december 2016.

    Bijlage uit Wikipedia.

    De oorspronkelijke drie wetten geformuleerd door Isaac Asimov van de robotica (de calviniaanse religie):

    Eerste Wet

    Een robot mag een mens geen letsel toebrengen of door niet te handelen toestaan dat een mens letsel oploopt.

    Tweede Wet

    Een robot moet de bevelen uitvoeren die hem door mensen gegeven worden, behalve als die opdrachten in strijd zijn met de Eerste Wet.

    Derde Wet

    Een robot moet zijn eigen bestaan beschermen, voor zover die bescherming niet in strijd is met de Eerste of Tweede Wet.

    Nulde wet

    Later formuleerden Robot Daneel Olivaw en Robot Giskard Reventlov een nieuwe wet, die naar hun oordeel van meet af aan lag besloten in de eerste wet. Omdat deze wet boven de eerste staat, noemden zij hem de "Nulde Wet" (de Giskardiaanse reformatie).

    Nulde Wet

    Een robot mag geen schade toebrengen aan de mensheid, of toelaten dat de mensheid schade toegebracht wordt door zijn nalatigheid.

    Gevolg voor de andere wetten:

    1.    Een robot mag een mens geen letsel toebrengen of door niet te handelen toestaan dat een mens letsel oploopt behalve als dit de Nulde Wet zou schenden.

    2.    Een robot moet de bevelen uitvoeren die hem door mensen gegeven worden, behalve als die opdrachten in strijd zijn met de Nulde Wet of de Eerste Wet.

    3.    Een robot moet zijn eigen bestaan beschermen, voor zover die bescherming niet in strijd is met de Nulde, Eerste of Tweede Wet.

    Robotwetten in de praktijk

    In navolging van Asimov's drie wetten ontwierpen de robotwetenschappers Robin Murphy (Computer Science and Engineering van Texas A&M) en David D. Woods (directeur van het Cognitive Systems Engineering Laboratory in Ohio) de "Drie Wetten voor Verantwoordelijke Robotica":

    1.    Een mens mag geen robot inzetten wanneer dit werk met de robot niet voldoet aan de hoogste wettelijke en professionele normen van veiligheid en ethiek.

    2.    Een robot moet afhankelijk van zijn functie mensen voldoende kunnen beantwoorden.

    3.    Een robot moet worden begiftigd met genoeg toereikende autonomie om zijn eigen bestaan te kunnen beschermen, zolang hij hierdoor gemakkelijk te bedienen blijft en zijn autonomie niet in strijd is met de Eerste en de Tweede Wet.[1]

    Literatuur

    De wetten spelen een belangrijke rol in al Asimov's robotboeken. De mazen en zwakheden zijn de basis van de plot in veel van de korte robotverhalen.

    Ook door diverse andere auteurs zijn ze opgepakt als een belangrijk thema:

    ·         Terry PratchettThe Dark Side of the Sun (1976)

    ·         Roger Williams, The Metamorphosis of Prime Intellect (1994)

     

     

    [1] Zichzelf programmerende thermostaat die energie bespaart. De Nest Thermostat leert van je levensritme

    [2] Zie bijlage uit Wikipedia

    [3] Zie bijlage uit Wikipedia

    [4] Zie bijlage uit Wikipedia

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 304 keer bekeken

  • Zomerwind

    8 mei 2016

     

    Zomerwind

     

    Rusteloos fladderen de vogels in en uit mijn tuin. De wind maakt hen nog rustelozer. Er waait een zomerwind door het land. De wind maakt mijn gedachten onrustig. De wereld is te stil. Geluiden dringen niet door tot de mens. In alle rust dringt de onrust niet door. Het dringt niet tot ons door dat de wereld balanceert op de rand van een afgrond waarvan de diepte niet is te peilen. De mens gaat rustig door met het genieten van de oorverdovende stilte veroorzaakt door alle onrecht, onderdrukking en discriminatie. De ogen zijn gesloten en de monden dood.

     

    De werkelijkheid is te confronterend en de mens verschuilt zich in zijn hol een façade waarachter de gruwelijke werkelijkheid zich aan ons tracht op te dringen. Eenheid is er niet. Landen om ons heen trekken zich terug op hun eigen terp. Het water dat hen bedreigt wordt veronachtzaamd. In die landen worden de rechten en gelijkheid van minderheden met voeten getreden.

     

    De zomerwind brengt ons de warmte en de zachtheid van de natuur. Hij fluistert en suist in en langs onze oren. Roepende stemmen worden naar de achtergrond gedrongen. Wij verwarren het fluisteren en suizen met liefde en vrede. De dreigende omgeving doet ons verder de ogen sluiten, om maar niet te hoeven zien hoe wij langzaam de beheersing en controle aan het verliezen zijn.

     

    Vogels gedragen door de zomerwind kijken mij verbaasd doch argwanend aan. Zal het ooit goed komen tussen mens en dier? Vogels, dinosaurussen uit lang vervlogen tijden, hebben kennis van deze wereld die wij allang kwijt zijn. Zij voelen en voorzien dingen die wij allang vergeten zijn te kunnen waarnemen. De zomerwind fluistert en suist door mijn tuin en creëert een gevoel van welzijn en vrede. Illusies over goede tijden vullen mijn hoofd, illusies die op mij onwerkelijk overkomen. Onwerkelijk is een dissonant in deze tijd, die als tegenstelling de illusies wranger maken.

     

    Zomerwind maakt de bloesem los van de bomen waaraan zij bloeiden. Uiteindelijk zullen er vruchtbeginselen ontstaan. Zal de zomerwind in staat zijn om liefde en vrede te brengen?

     

    Amsterdam, 8 mei 2016.

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 356 keer bekeken

  • Structured Chaos

    20 maart 2016

    Structured Chaos

    De evolutie is geen gestructureerde opeenvolging van stappen, die vooraf zijn bedacht. In de ontwikkeling van deze planeet tot op heden zijn er levensvormen ontstaan en ook weer verdwenen of zijn vervangen door andere, mogelijk, aanvullende levensvormen.

    Onze planeet is een systeem van in elkaar passende leefsystemen die elkaar aanvullen en/of in evenwicht houden. De mens dacht dat al die levensvormen geen verband hielden met elkaar en het ene niets met het andere te maken had. Steeds meer komt de mens tot de ontdekking dat de natuur zeer efficiënt is en niets laat leven wat niet bijdraagt aan haar eigen systeem.

    De natuur die ons omgeeft lijkt een chaos, maar is streng hiërarchisch gestructureerd. Wij als deel van dat geheel aan in elkaar grijpende structuren zijn eigenlijk een weeffout in die evolutie.

    Wij willen geen deel uitmaken van het systeem van de aardse natuur, wij willen onze eigen weg bewandelen en ons niets hoeven aan te trekken van welk natuurlijk systeem dan ook.

    Door toevallige sprongen in de evolutionaire ontwikkeling hebben wij de neo-cortex en een opponeerbare duim gekregen, die ons elk in staat stelt om dingen te maken. Met die neo-cortex maken wij ons zelf wijs, dat wij ons aan dat systeem zouden kunnen onttrekken.

    Helaas is dat een utopie gebleken en de uitkomst daarvan zal ons nog vele verrassingen bezorgen.

    De chaos die wij aanbrengen in de natuurlijke systemen zal uiteindelijk het einde betekenen van de menselijke...

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 359 keer bekeken

  • MARK POL: THINKER AND DREAMER

    5 mei 2014

    Mark Pol is a surrealist artist who works and lives in the Netherlands.  His work http://www.markpol.nl/ is unusual and intriguing.  I wanted to find out what inspires him and keeps him going in a country that gave birth to numerous Dutch old masters.  Here’s our cool chat …

    MICHAEL: Mark, I see many things in your work.  I see Surrealism, bold color, fragmentation and an affinity for feminine spirit.  What's going on?  How do you see your work?

    MARK: I have a vivid imagination about things. I dream of things wherein I believe.  I think about the unthinkable. I tell you the truth is worth it. That's my starting point. Then I try to make sketches and then work it out on canvas or paper. The colors come automatically; they are coming while I am painting. The line I follow is the human being in all his weakness and in all his strength. We are animals with brains, so we can plan and think ahead. The female is the strongest sex and the female is the cornerstone of society. I see my work as an artist should see it; he/she must critique society.
    And fragmentation depends of my way of seeing the things I am making. I can't work otherwise. If I don’t do this, I have the feeling I am incomplete.

    MICHAEL: You say that you have a vivid imagination. Has your imagination changed from the time you were a kid? Do you envision things differently now compared to when you were a child?

    MARK: Yes, of course. You have a more clear view of this world and our society. Yes, I have had more trust in people. Now I know how people mostly behave, I see people as dangerous animals. Why? With our brains, we can't behave differently. With our brains we can do well and also do evil things. I try to envision that and paint it in my paintings. Most of my paintings people call them spooky.  I can’t imagine why J. I am not depressed, but it is sad that this civilization is disappearing. Maybe technology will help us a little bit, but the difference in poor and rich is becoming too great. If we don't solve that problem, we will get wars again and again. As a simple artist, I can only paint and draw and with a tiny hope maybe some people will listen. But I don't think so. I was my whole life a thinker and a dreamer. You know dreams will never come true, but some will. So I dreamed of being an artist and I'm now a full-time working artist. It is funny how your life will go.

    MICHAEL: What is the point of Surrealism? What are we supposed to learn from it?

    MARK: Surrealism is around 1920. The first theoretical substantiation of the movement was prepared by André Breton in 1924. The direction of capturing dreams and expressing thoughts led to Figurative Surrealism. This movement is akin to magic realism and is characterized primarily by the juxtaposition of usually not combined. Things are out of context. The representatives of this direction include, Salvador Dali, Paul Delvaux, René Magritte and Hans Richard Giger.  I have also developed my own vision of this.

    It’s a quest for total renewal of all social and cultural values and norms; a total surrender of the omnipotence of the dream, the subconscious, the coincidence. The surrealists relied on the theories of the German psychologist Sigmund Freud and also on the philosophy of the German philosopher Hegel.

    What are we supposed to learn from it?  The result was often the exact reproduction of dream images or completely random objects in a space, with the aim of frightened reactions, surprise or excitement among the public. Only by such strong reactions and experiences, do people want to consider what they believe.  That's exactly what the surrealists had in mind and I have in mind. Only then can one change the values and standards of the society.  It's just a vague hope, but I strongly believe in my ideas and vision. I can't behave otherwise.

    MICHAEL: What does surrealism mean to you?

    MARK: To me it means a lot.  However, lately I 'm moving slowly into another style which one I don't know really.  I have an association with dreams. It's a kind of magic which comes out of my brains, I always ask myself what kind of process is creativity?  How does it work in my brain? When I’ve finished a work, I'm even surprised what hell did I made now?  It is important to me because I never have had "painter’s block" because of that strange process: associations and dreams.

    MICHAEL: Do you come from an artistic family? What's your first memory of art? When did you first think of yourself as an artist?

    MARK: No, my father was a poor man with a barber shop and my mother was a housewife. I really don't know. I did like drawing when I was a child. I hadn't the slightest idea that what I did was called art. Oh yes, my aunt said to my father once: “He must go to an art school!” My father said okay, but had no money to pay for such an education. There it ended. When I was 22 years old, after military service of two years, I went in the evening and I worked. I went to the Free Academy of Art in The Hague. There I got the feeling, “Well I am maybe an artist!” There I started and did free form works, painting "spooky" things like a devil and an opium smoking old man etc. Of course, also the classical things: portrait, nudes, still life, etc. By the way, my artist name is Mark Pol; my real name is Hans Schwarzkächel.

    MICHAEL: Well, I think I might be able to understand the name change. Your aunt clearly had a very powerful influence on you. Tell me about the Netherlands. How does your environment influence you? You have such a strong, old masters art tradition there. Also, do people there understand and respect contemporary art?

    MARK: She did. I developed my own style, there is influence, practically speaking. I told you I had my own ideas, let no one change my ideas. There is an old master tradition, but I'm no part of it. This is now and develop your own ideas, let the old masters be great. Try to be great yourself if you have the chance.  Some do, others find it bullcrap. They like flowers, sea sights, trees, landscapes etc.  I think they don't understand, new times new art, like video art, digital photography etc. But I'm sticking to painting and drawing my own fantasies.

    MICHAEL: When you're in front of the canvas and painting, what's going through your mind? Is the process more emotional, intellectual or spiritual? Do things flow well?

    MARK: I'm very concentrated. In another world, I don't know where, somewhere in my head. There is a mixture of it. It just must be perfect and also an interpretation of my drawing. Colors sometimes I'm thinking about it, sometimes it comes directly. Or when I'm asleep, then certainly I see the right colors in my dream. I think there is no difference in emotional things which I'm driven by and spiritual things which are already in my brain. Indeed, sometimes it's like a flow of waves. The same thing happens when I'm starting to draw. The same process. It's very difficult to explain what's going on in your brain. It's like to try to lift yourself with your feet. Is this good English?

    MICHAEL: I gotcha.  Do everyday people in Holland understand and appreciate contemporary art?  Are you making a nice living with your art or are your collectors in other countries? How do people there view today's art?

    MARK: Well, they think that it is a hoax just to make a lot of money. They think their little brother can do it better. Sometimes I ask myself that what the artists make - is that just to make money or does it come from their heart?  I do not make a nice living. Sometimes, I can't even buy paint or canvas. Most of my collectors live abroad. If they are looking to my site and decide to buy a work, that gives me a good feeling. I think they have a different view. They like what I make and buy it. They are more driven by their beliefs in form and color. It's like their music. Different tones and themes, their heart is nearer to their brains. We in the West try to eliminate emotions and feelings, try to translate all things we do into money and profit.

    MICHAEL: As you have gotten older, have your thoughts about success changed? What do you consider success now?

    MARK: My thoughts were and still are - if I sell enough to make a living, that's okay to me. I think for me it's the same, I hope. A human is a strange animal.

    MICHAEL: Finally Mark, What is the point of art? Many people don't care about art. Do we really need it?

    MARK: We humans need art to express ourselves, to be creative, to discover new thoughts and new ideas. The complexity of our brain dictates our feelings and the way we see things around us. And sadly, some people don't see, or just don't want to see the beautiful things around us. I think we need beauty and art that keeps us wondering why we are humans and separate from the animals.

    MICHAEL: Thanks Mark.  Cool chat.

    MARK: Well Michael, It was very interesting and thank you for this interview and your work for it.

    Check out Mark Pol at http://www.markpol.nl/.  

    Interview by : Micheal Corbin of Artbookguy

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 1253 keer bekeken

  • Meer blogs >>