5 mei 2014

    Mark Pol is a surrealist artist who works and lives in the Netherlands.  His work http://www.markpol.nl/ is unusual and intriguing.  I wanted to find out what inspires him and keeps him going in a country that gave birth to numerous Dutch old masters.  Here’s our cool chat …

    MICHAEL: Mark, I see many things in your work.  I see Surrealism, bold color, fragmentation and an affinity for feminine spirit.  What's going on?  How do you see your work?

    MARK: I have a vivid imagination about things. I dream of things wherein I believe.  I think about the unthinkable. I tell you the truth is worth it. That's my starting point. Then I try to make sketches and then work it out on canvas or paper. The colors come automatically; they are coming while I am painting. The line I follow is the human being in all his weakness and in all his strength. We are animals with brains, so we can plan and think ahead. The female is the strongest sex and the female is the cornerstone of society. I see my work as an artist should see it; he/she must critique society.
    And fragmentation depends of my way of seeing the things I am making. I can't work otherwise. If I don’t do this, I have the feeling I am incomplete.

    MICHAEL: You say that you have a vivid imagination. Has your imagination changed from the time you were a kid? Do you envision things differently now compared to when you were a child?

    MARK: Yes, of course. You have a more clear view of this world and our society. Yes, I have had more trust in people. Now I know how people mostly behave, I see people as dangerous animals. Why? With our brains, we can't behave differently. With our brains we can do well and also do evil things. I try to envision that and paint it in my paintings. Most of my paintings people call them spooky.  I can’t imagine why J. I am not depressed, but it is sad that this civilization is disappearing. Maybe technology will help us a little bit, but the difference in poor and rich is becoming too great. If we don't solve that problem, we will get wars again and again. As a simple artist, I can only paint and draw and with a tiny hope maybe some people will listen. But I don't think so. I was my whole life a thinker and a dreamer. You know dreams will never come true, but some will. So I dreamed of being an artist and I'm now a full-time working artist. It is funny how your life will go.

    MICHAEL: What is the point of Surrealism? What are we supposed to learn from it?

    MARK: Surrealism is around 1920. The first theoretical substantiation of the movement was prepared by André Breton in 1924. The direction of capturing dreams and expressing thoughts led to Figurative Surrealism. This movement is akin to magic realism and is characterized primarily by the juxtaposition of usually not combined. Things are out of context. The representatives of this direction include, Salvador Dali, Paul Delvaux, René Magritte and Hans Richard Giger.  I have also developed my own vision of this.

    It’s a quest for total renewal of all social and cultural values and norms; a total surrender of the omnipotence of the dream, the subconscious, the coincidence. The surrealists relied on the theories of the German psychologist Sigmund Freud and also on the philosophy of the German philosopher Hegel.

    What are we supposed to learn from it?  The result was often the exact reproduction of dream images or completely random objects in a space, with the aim of frightened reactions, surprise or excitement among the public. Only by such strong reactions and experiences, do people want to consider what they believe.  That's exactly what the surrealists had in mind and I have in mind. Only then can one change the values and standards of the society.  It's just a vague hope, but I strongly believe in my ideas and vision. I can't behave otherwise.

    MICHAEL: What does surrealism mean to you?

    MARK: To me it means a lot.  However, lately I 'm moving slowly into another style which one I don't know really.  I have an association with dreams. It's a kind of magic which comes out of my brains, I always ask myself what kind of process is creativity?  How does it work in my brain? When I’ve finished a work, I'm even surprised what hell did I made now?  It is important to me because I never have had "painter’s block" because of that strange process: associations and dreams.

    MICHAEL: Do you come from an artistic family? What's your first memory of art? When did you first think of yourself as an artist?

    MARK: No, my father was a poor man with a barber shop and my mother was a housewife. I really don't know. I did like drawing when I was a child. I hadn't the slightest idea that what I did was called art. Oh yes, my aunt said to my father once: “He must go to an art school!” My father said okay, but had no money to pay for such an education. There it ended. When I was 22 years old, after military service of two years, I went in the evening and I worked. I went to the Free Academy of Art in The Hague. There I got the feeling, “Well I am maybe an artist!” There I started and did free form works, painting "spooky" things like a devil and an opium smoking old man etc. Of course, also the classical things: portrait, nudes, still life, etc. By the way, my artist name is Mark Pol; my real name is Hans Schwarzkächel.

    MICHAEL: Well, I think I might be able to understand the name change. Your aunt clearly had a very powerful influence on you. Tell me about the Netherlands. How does your environment influence you? You have such a strong, old masters art tradition there. Also, do people there understand and respect contemporary art?

    MARK: She did. I developed my own style, there is influence, practically speaking. I told you I had my own ideas, let no one change my ideas. There is an old master tradition, but I'm no part of it. This is now and develop your own ideas, let the old masters be great. Try to be great yourself if you have the chance.  Some do, others find it bullcrap. They like flowers, sea sights, trees, landscapes etc.  I think they don't understand, new times new art, like video art, digital photography etc. But I'm sticking to painting and drawing my own fantasies.

    MICHAEL: When you're in front of the canvas and painting, what's going through your mind? Is the process more emotional, intellectual or spiritual? Do things flow well?

    MARK: I'm very concentrated. In another world, I don't know where, somewhere in my head. There is a mixture of it. It just must be perfect and also an interpretation of my drawing. Colors sometimes I'm thinking about it, sometimes it comes directly. Or when I'm asleep, then certainly I see the right colors in my dream. I think there is no difference in emotional things which I'm driven by and spiritual things which are already in my brain. Indeed, sometimes it's like a flow of waves. The same thing happens when I'm starting to draw. The same process. It's very difficult to explain what's going on in your brain. It's like to try to lift yourself with your feet. Is this good English?

    MICHAEL: I gotcha.  Do everyday people in Holland understand and appreciate contemporary art?  Are you making a nice living with your art or are your collectors in other countries? How do people there view today's art?

    MARK: Well, they think that it is a hoax just to make a lot of money. They think their little brother can do it better. Sometimes I ask myself that what the artists make - is that just to make money or does it come from their heart?  I do not make a nice living. Sometimes, I can't even buy paint or canvas. Most of my collectors live abroad. If they are looking to my site and decide to buy a work, that gives me a good feeling. I think they have a different view. They like what I make and buy it. They are more driven by their beliefs in form and color. It's like their music. Different tones and themes, their heart is nearer to their brains. We in the West try to eliminate emotions and feelings, try to translate all things we do into money and profit.

    MICHAEL: As you have gotten older, have your thoughts about success changed? What do you consider success now?

    MARK: My thoughts were and still are - if I sell enough to make a living, that's okay to me. I think for me it's the same, I hope. A human is a strange animal.

    MICHAEL: Finally Mark, What is the point of art? Many people don't care about art. Do we really need it?

    MARK: We humans need art to express ourselves, to be creative, to discover new thoughts and new ideas. The complexity of our brain dictates our feelings and the way we see things around us. And sadly, some people don't see, or just don't want to see the beautiful things around us. I think we need beauty and art that keeps us wondering why we are humans and separate from the animals.

    MICHAEL: Thanks Mark.  Cool chat.

    MARK: Well Michael, It was very interesting and thank you for this interview and your work for it.

    Check out Mark Pol at http://www.markpol.nl/.  

    Interview by : Micheal Corbin of Artbookguy

    Lees meer >> | 1 Reactie | Reageer | 1566 keer bekeken

  • Afspiegeling

    17 september 2013

    Kunst is slechts een afspiegeling van de cultuur waarvan ik een onderdeel ben. Nooit zal een kunstenaar zich boven zijn eigen cultuur kunnen verheffen. Ook mijn kunst is daar onderdeel van. Mijn gedachten en dromen die ik probeer om te zetten in beelden worden mede gevormd door de mij omringende wereld.

    Met mijn werken probeer ik een milde kritiek uit te oefenen op de samenleving in het algemeen en op de mens in het bijzonder.

    Het valt mij zwaar om mijn gedachten los te kunnen koppelen van de emotie, gewoonten en gedrag van de mens. Aangezien ik er zelf ook een ben is het ook een worsteling met mij zelf.

    Nadat ik eerst een schets op papier zet, tijdens welke ik mijn gedachten de vrije loop laat, maak ik daarna het schilderij.

    De voorstellingen die ik uiteindelijk maak op doek zou je kunnen beschouwen als abstract-figuratief, misschien zelfs surreëel. Zelf houd ik er niet van om in een bepaalde hoek te worden gezet. Als kunstenaar ben ik behoorlijk eigenzinnig en trek mij totaal niets aan van conventies.

    Op de Vrije Academie in Den Haag, tijdens de jaren zestig van de vorige eeuw, was ik de kunstenaar van de “griezels”. Ik schilderde tijdens de vrije uren allerlei griezelige voorstellingen. Ook toen was ik niet te “vangen”.

    Mijn laatste solo expositie de afgelopen maanden, was in Altea in Spanje. Daar heb ik toch wel een aantal mens kritische doeken verkocht. Op de een of andere manier ben ik met mijn doeken cultuur overschrijdend. Tijdens een groepsexpositie in India, Calcutta, heb ik een aantal doeken verkocht waarvan het thema was: De Incomplete Mens. Blijkbaar sprak dat thema de mens daar aan, binnen een cultuur die zich nogal onderscheidt van die van ons.

    Zelf denk ik dat het de taak is van de kunstenaar om kritisch naar de samenleving te kijken en daar zijn creatieve visie op te geven. Hij zal daar nooit los van komen. Meer dan kleur en vorm, meer dan verbeeldingskracht. Dat is de kracht, maar ook de zwakte van de kunstenaar. Vaak kan de denkwijze van de kunstenaar invloed uitoefenen op polariserende stromingen binnen een samenleving. Mits, uiteraard, die samenleving daarvoor open wil staan.

    Vanuit die gedachtemodellen wil ik mijn kunst vorm blijven geven en put ik daaruit mijn creatieve kracht.

    Mark Pol, Amsterdam 16 september 2013.

    Lees meer >> | 1 Reactie | Reageer | 1123 keer bekeken

  • Spain

    24 mei 2013

    ….Spanje. Het land van de oogverblindende okers. De magische glans van het ruwe landschap, doorsneden door groen en rotsmassief. Het licht van de zon snijdt licht en schaduw in messcherpe sneden. Het azuur van de zee is van een onvoorstelbare magische schoonheid. Het land waar het levensritme wordt gevangen in de hitte van het bestaan. In de hitte omstrengeld bewustzijn van leven en dood. Het land waar kleuren een nieuwe betekenis krijgen, waar kleuren opnieuw moeten worden gevangen door het bijna verblinde oog.

    De kunstenaar voelt zich klein in een wereld waarin kleur een nieuwe betekenis krijgt. Waar het temperament zijn inspiratie tracht te wurgen. Een wereld die bijna niet is vast te leggen in vorm noch in beeld. Waar hij zich probeert staande te houden en zijn creatieve invallen probeert te reguleren. Om niet te worden meegesleurd in een tomeloze gekte van lijn en kleur.

    Hier zou hij voor altijd willen toeven. Proeven de eenvoud van het land, de complexiteit van het leven, de grilligheid van het bestaan. Eindeloos willen verzinken in Dali-achtige vormen. Wegdromen in onwerkelijke fantasieën. Dromen van werelden en die proberen vast te leggen in de wortels van dit land. Spanje …


    .... Spain. The country of the dazzling ochre’s. The magical glow of the rough landscape, cut by green and rock massif. The light of the sun, light and shadow in razor-sharp cuts. The azure of the sea is of an unimaginable magical beauty. The country where the rhythm of life is captured in the heat of the existence. In the heat entwined consciousness of life and death. The country where colors get a new meaning, where colors have to be caught by the almost blinded eye.

    The artist feels small in a world in which color gets a new meaning. Where the temper of the country is trying to strangle his inspiration. A world that is almost not to be fixed in the mind in form nor in image. Where he tries to keep standing and try to regulate his creative raids. In order not to be dragged into a boundless craziness of line and color.

    He would always want to place here. Tasting the simplicity of the country, the complexity of life, the capriciousness of life. Endless want galvanizing in Dali-like shapes. Dream away in unreal fantasies. Dreams of worlds and trying to capture it in the roots of this country. Spain ...


    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 848 keer bekeken

  • Licht

    17 oktober 2012


    Licht als basis van de oorsprong van leven.

    Licht van de zon, de opgaande en ondergaande zon.

    Licht doet vormen leven, doet kleuren ontstaan.

    Licht kleurt ons leven. Vanuit de grotten naar primitieve huizen.

    Zo bouwen dat het licht naar binnen kon komen. Eenvoudige kaarsen werden ontwikkeld. Toen begon het licht, naast vuur, ook zijn rol te spelen binnen in het huis. Om groter ruimten te kunnen uitlichten gebruikte men glas of spiegels. Reflecties. De mens kon toen eindelijk in huis of kasteel lezen, ook als de zon al onder was gegaan. Niet meer met de kippen op stok moeten. Men kon niet alleen langer lezen, maar ook langer schrijven.

    De mens kon zijn levens ritme bepalen onafhankelijk van de zon. Niet alleen licht in huis, maar ook licht op straat. Niet alles bleef meer pikdonker. Opkomst van de elektrische voorziening en de ontwikkeling van de gloeilamp stimuleerde allerlei ontwikkelingen zowel in de industrie als in de wetenschap.

    De lamp!

    Ontwerpers en ambachtslieden begonnen met het ontwikkelen van ornamenten om met de lamp ook sfeer in huis of in de straten te brengen. Een onvoorstelbare hoeveelheid materialen vonden hun toepassing rondom het functioneren van de lamp. Licht moest niet alleen leven brengen, maar moest ook genietbaar zijn en ruimte creëren in ruimten waarin de mens, al of niet noodgedwongen, een groot deel van zijn leven doorbrengt.

    Ondanks technologische ontwikkelingen in het voortbrengen van licht, blijft de mens toch, al of niet met een zekere nostalgie, lamp en ornament combineren zoals wij dat een eeuw of anderhalf geleden gebruikelijk waren te doen.

    Het vreemde is dat die oude toepassingen n.l. niet verdwijnen. Wij zien toch nog steeds dat het nieuwe en het oude functioneel in elkaar worden geschoven, al was het alleen maar om de schaarse grondstoffen, de energie die wij daaruit opwekken, niet te snel te gaan uitputten.

    Ondanks al die ontwikkelingen wij toch steeds weer aangetrokken door het licht, als een insect door een lamp.

    Licht is iets magisch, het kan ons betoveren.

    Als het licht dooft, dooft ons bestaan!

    Ik wens u allen, die dit lezen, veel licht in uw leven…..

    Lees meer >> | 1 Reactie | Reageer | 913 keer bekeken

  • Cruel Joke

    12 augustus 2012

    Een wrede grap, soms is kunst een wrede grap. Zonder mededogen zonder empathie. Zonder gevoel voor de medemens. Mijn kunst is echter geen wrede grap, soms is het leven zelf een wrede grap. Toch wil ik hoop creëren door de mensen om mij heen naar mijn kunst te laten kijken door de eigen ogen en die te koppelen met het gevoel en met zichzelf.

    In mijn schilderijen of tekeningen probeer ik de mens met al zijn tekorten af te beelden, probeer ik de mens in een bepaald perspectief te plaatsen zodat hij misschien anders naar zichzelf en zijn omgeving zal gaan kijken.

    Kunst en cultuur zijn vaak een uiting van de tijd waarin wij leven, ook een kunstenaar kan zich daar niet van losmaken. Dat zou zoiets worden als jezelf bij je eigen voeten optillen.

    Het leven afbeelden is een weg van zoeken en kijken. Kijken naar ons zelf, kijken naar ons gedrag. Zien dat het niet veranderd, zien dat alles zich herhaald. De kunstenaar is een speelbal in dat veld van krachten waarop hij weinig of geen invloed heeft.

    Toch op de weg van zoeken en kijken komt de kunstenaar ook mooie dingen tegen, dingen die hem ontroeren die hem bewegen om het proces van creatie niet te laten stoppen. Ook hij is onderdeel van dat zoeken.

    Fighting New Artists een nieuwe stroming die de mens centraal stelt. Die de mens probeert te transformeren naar het anders kijken naar zichzelf en kijken naar de andere mens. Langzaam zijn wij de laatste hindernis aan het nemen; onze eigen hersenen.  In dat laatste stukje gaan wij een confrontatie aan met ons zelf zoals nooit tevoren gebeurd is. De laatste twijfels, denken wij, zullen daardoor worden weggenomen en wordt eindelijk de kern van het mens zijn blootgelegd.


    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 801 keer bekeken

  • Deventer Kunstmarkt

    25 juli 2012

    Kunstmarkt Deventer

    Kerken, oude panden, nostalgische straatjes. Deventer een Hanzestad uit tijden dat een stadje aan een rivier nog een belangrijke functie had, namelijk handel. Dat betekende rijkdom en macht.

    Nu zijn er vele herinneringen achtergebleven en bewaard en gerestaureerd. De kerk had nog een functie. Religie had nog overtuiging. Nu staan er kunstmarkten en andere activiteiten centraal. Waar de shoppende mens door heen slentert en zich tracht een beeld te vormen wat voor idioten er nu weer achter die stalletjes staan. Ja, de kunstmarkt.

    Goed georganiseerd, redelijk bezocht. Geen drommen mensen die zich vergapen aan kunst of hoe je dat dan ook wilt noemen. De would be kunstenaar probeert hen te boeien met zijn creatieve uitingen en uiteraard ook wat te verkopen. Ik had zelf een stalletje bij de een van de ingangen van de Lebuinus kerk. Een mooie kerk met oude gewelven en grafstenen waar je over heen liep.

    Twee dagen 20 en 21 juli. Gelukkig redelijk weer geen regen. Ik was blij dat het afgelopen was. Zelden kom je mensen tegen op een dergelijk kunstmarkt die echt geïnteresseerd zijn in kunst. Zo van even naar de HEMA en even door de kunstmarkt lopen en dan naar huis om koffie te drinken.

    Kunst in Nederland, Als er een land is wat totaal niet is geïnteresseerd in kunst is dat Nederland. Zelfs de politiek wil het liefst alle kunst weg hebben en zeker die vage kunstenaar. O, ja wij hebben wel musea. Tja, wat daar hangt of staat, dat is kunst. Ja, ja dat kost miljoenen, maar dat is dan ook echter kunst. Daarbuiten is het allemaal flauwe kul. Dingen gemaakt door werkschuwe kunstenaars.

    Een tandarts zei ooit tegen mij, ‘Ja joh had je maar een echt vak moeten leren”, zo wordt er dus in Nederland over kunst gedacht.

    Ik had wel het geluk dat er een journalist langs kwam, en daarna een fotograaf. Dus ik stond in het regionale dagblad De Stentor, Deventer.

    Maar goed om terug te komen op de Deventer kunstmarkt, het waren twee leuke dagen.



    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 768 keer bekeken

  • Prijs van Grijs

    29 april 2012




    Prijs van iets zou mede bepaald kunnen worden door de economische schaarste. Dat zou betekenen dat als het aantal ouderen groeit, die niet meer kunnen deelnemen aan het arbeidsproces, de prijs juist zou dalen.

    Wat betekent het verder als een groot deel van de Nederlandse bevolking het vijf en zestigste levensjaar gaat bereiken of bereikt heeft? Voor de Prijs van Grijs is een belangrijke voorwaarde het leven dat voor het 65-ste levensjaar is geleefd.

    Heeft die ouder wordende mens altijd een goede gezondheidszorg mogen ontvangen, de werkgever goed heeft gezorgd voor die ouder wordende werknemer etc. etc..

    Het aantal parameters die bepalen hoe een mens zijn of haar 65-ste levensjaar bereikt is zeer groot. Het komt in alle gevallen neer op kwaliteit.

    Net zoals de kwaliteit van groente of fruit mede wordt bepaald door de wijze van kweken en verzorgen, geldt dat ook voor een levend wezen zoals de mens.




    De vraag waarop een antwoord wordt verwacht : Prijs van Grijs, klinkt nogal economisch. Het antwoord dat wordt verwacht zou een economisch gericht antwoord moeten zijn. Het antwoord kan echter ook filosofisch, technisch of humaan kunnen zijn. Wat voor antwoord er ook wordt bedacht, uiteindelijk worden wij allen geconfronteerd met dat antwoord.

    Dus het eerste antwoord zou kunnen zijn : er is niet een antwoord te geven, maar een reeks van antwoorden, die elkaar moeten aanvullen en misschien integraal in staat zijn om dat “probleem”  van de Prijs van Grijs te kunnen helpen verkleinen.

    De ouder wordende mens wordt geconfronteerd met een aantal ontwikkelingen die hij deels wel en deels niet kan beïnvloeden. Ten eerste de ontwikkelingen in zijn ouder wordend lichaam. De geschiedenis van dat lichaam wordt mede bepaald door de wijze waarop het in staat was op ziekten en verwondingen te reageren en hoe het wordt behandeld door middel van bijvoorbeeld rust, eet en drinkgewoonten en sport. Ten tweede de ontwikkeling van de hersenen en het vermogen  te willen of kunnen studeren samen met het blijven volgen van de sociaal-maatschappelijke ontwikkelingen.

    Dat samen bepaalt niet alleen de kwaliteit van Grijs. In deze inleiding kies ik voor de variant de Kwaliteit van Grijs in plaats van de Prijs van Grijs.


    De Kwaliteit van Grijs




    Kwaliteit is meestal iets dat (mede) bepaald wordt door de omgeving van een object, in dit geval een levend mens in het eind stadium van een werkend leven. Het zou te eenvoudig zijn om te zeggen dat als de kwaliteit maar goed is, de Prijs van Grijs zal dalen. Er zullen daarvoor eerst een aantal randvoorwaarden voor geschapen moeten worden wil het voorgestelde concept kunnen overgaan in een werkend geheel.

    Zoals in het algemeen al is betoogd, zijn  die randvoorwaarden nogal divers en is de maatschappij en samenleving medeverantwoordelijk voor de invulling daarvan. Dat betekent dat lange termijn denken in de plaats zal moeten treden van het op korte termijn politiek of maatschappelijk willen scoren.

    Mensen die in 2015 vijf en zestig of ouder zijn, zijn in of voor 1950 geboren en worden geconfronteerd met een sterk aan verandering onderhevige samenleving, waarin de technologie steeds sterker het landschap zal bepalen van die samenleving.

    De Kwaliteit van Grijs in 2015 wordt mede bepaald door de wijze waarop die mensen worden voorbereidt op die toekomst en de bijdrage die zij daaraan zelf kunnen geven zonder al buitengesloten te worden voor of op het moment  van het bereiken van het 65-ste levensjaar. De Kwaliteit van Grijs wordt mede bepaald door de beleidsmakers in de landelijke politiek. Zij zijn randvoorwaarden scheppend voor de Kwaliteit van Grijs op de lange termijn. Dat zou kunnen betekenen dat als de kwaliteit maar hoog genoeg is de uiteindelijke, momentane, Prijs laag zal zijn. Met andere woorden de Grijze mens is in staat, nu al, zichzelf tot aan zijn (natuurlijke) dood, te verzorgen en is daarbij ook geestelijk en lichamelijk in staat om nog midden in de samenleving te staan.

    De infrastructuur van die samenleving moet dan ook de mogelijkheden scheppen om de Grijze mens daaraan ook metterdaad te laten deelnemen.


    Prijs van Grijs op de korte termijn




    De medische-technologie heeft zich al aardig ontwikkeld in een richting waardoor het mogelijk is de levensverwachting van de ouder wordende mens te verhogen. Wij hebben door die ontwikkelingen, paradoxaal genoeg, zelf de Prijs van het huidige Grijs verhoogd.


    Levensverlengende behandelingen


    De balans tussen groen, veel jonge mensen in de kracht van hun leven en Grijs wordt beïnvloed door de aanwas van de eigen bevolking en het aantal mensen die sterven. Door te voorkomen dat er een Prijs voor Grijs moet worden betaald kan men de ouder wordende mens de levensverlengende medische behandelingen onthouden, doch dan glijd een dergelijke samenleving af naar een van een zeer inhumaan niveau, waarin geld, zwarte markt van medische behandelingen en uiteraard de criminaliteit een zeer grote rol zullen gaan spelen.

    We zouden ook de aanwas van de bevolking groter kunnen laten worden zodat het aantal dat ouder wordt en sterft wordt overtroffen. Maar dan zal de omvang van de bevolking weer te groot kunnen gaan worden en dat brengt weer andere eigen problemen met zich mee.

    Voor de korte termijn zullen de lichamelijke ongemakken van het ouder worden medisch-technisch moeten worden aangepakt, opdat wij nu eenmaal zitten met een kwaliteit ouderen, die onder relatief slechte omstandigheden en door onkunde in de medische wetenschap oud zijn geworden. Echter omdat de ouderen die dat overleefd hebben ook relatief sterk zijn, zij ook vrij oud zullen worden en hun stempel blijven drukken op samenstelling van de bevolking in het jaar 2015.

    Aan een kant zal de maatschappelijke-infrastructuur van de samenleving verder moeten worden ingericht, ook voor de ouder wordende mens, aan de andere kant zal de samenleving er ook geestelijk op moeten worden voorbereidt. Door bijvoorbeeld voldoende voorzieningen te treffen zowel in het huis, rondom het huis en in de steden waarin zij wonen.

    Met maatschappelijke-infrastructuur wordt hier ook bedoeld, te zorgen dat ouderen doorwerken zolang zij willen. De ouderen blijven stimuleren met opleiding en lichamelijk ontwikkeling, zolang zij dat willen en kunnen.

    Stimuleren dat ouderen in de samenleving geïntegreerd blijven zonder dat een cultuur- of trendverandering hen daarvan zou kunnen uitsluiten.

    Daarvoor geldt impliciet dat er een samenleving zal moeten ontstaan, ook als men dat niet wil, met een dusdanige mix, dat daarin de oudere Grijze mens vreedzaam zal kunnen coëxisteren.

    Sluit ouderen niet op in aparte ruimten afgezonderd van de dagelijkse werkelijkheid, die daarin niet kan doordringen en “voedt” de samenleving op met het feit dat oud en Grijs worden even natuurlijk is als eten en slapen.

    Door het geven van een goede voorlichting aan jongeren, die niet weten of beseffen wat het verouderingsproces precies inhoudt en wat dat voor consequenties heeft in de dagelijks samenleving. Zorg voor een goede medische behandeling, die er op is gericht de Grijze mens op de been te houden. Zorg er ook wettelijk voor dat de oudere mens niet als een kind wordt behandeld of als een oma of opa en dat zij alleen door leeftijd niet wordt gediscrimineerd. Operationaliseren van Artikel 1 van de Grondwet, waaraan echter niemand zich iets gelegen laat liggen.


    Prijs van Grijs op de lange termijn




    Op de lange termijn zal de Prijs van Grijs geen subject meer zijn van enige discussie. Op de lange termijn hebben medisch-technologische ontwikkelingen samen met de kennis van het verouderingsproces er voor gezorgd dat de Prijs van Grijs niet meer bestaat, Grijs is een commodity artikel geworden, zoals jong en groen dat nu is.


    De Grijze mens wordt een bron van kennis, die door vallen en opstaan getoetst is aan de praktijk van alle dag. Zijn misschien afgenomen lichamelijke vermogens zullen worden gecompenseerd door een lange termijn kennis waarin de trendbreuken zijn geconsolideerd en kunnen worden hergebruikt voor verdere ontwikkelingen.

    Door het steeds blijven doorleren ontstaat er een geestelijke flexibiliteit, die in staat is snelle en onverwachte ontwikkelingen of veranderingen met grote eenvoud te blijven volgen en daarover zelfs te adviseren.

    Naast kennis zullen ouderen steeds meer het geweten van de samenleving gaan vormen zoals dat in stammen te doen gebruikelijk was, een raad van wijze Grijze mannen en vrouwen.

    Door het ontstaan van incomplete samenlevingen waaruit bepaalde ontwikkelings componenten, zoals oud worden, zijn weggedrukt zullen op den duur ten dode zijn opgeschreven.

    Kennis dat alleen is geformaliseerd in netwerken en computers is onderhevig aan erosie.

    De combinatie van de ouder wordende mens en technologie is mede een randvoorwaarde tot overleven zowel voor de samenleving als die ouder wordende mens zelf, die in bijvoorbeeld kennisclusters iedereen die dat wil advies kan geven.

    De Grijze denkt, acteert en wordt daardoor geprikkeld.




    Als de technologie op de lange termijn in staat zal zijn een wisselwerking te laten ontstaan tussen de Grijze mens en zijn functioneren in de samenleving is dat dan een Prijs die wij zelf zullen betalen of bepalen ? Het moeilijke van technologie is niet alleen dat het zeer complex is,  maar ook zeer moeilijk is te voorspellen.

    Interactie van technologie met de mens en dit geval de ouder wordende mens is een ontwikkeling die nog slechts op bescheiden schaal is begonnen. Het probleem dat wij nu denken te hebben zal door onder meer interactie tussen mens en technologie kunnen verdwijnen. Omdat interactie tussen mens en technologie een generiek probleem is in het heden en niet alleen de Grijze mens treft maar ook de jonge mens in zijn dagelijkse leven. Door echter daar nog meer accenten te leggen dan nu misschien gebeurd is, zal het functioneren voor de mens in het algemeen kwalitatief beter worden met daarin impliciet meegenomen de Grijzer wordende mens.


    Ouder worden, een natuurlijk proces … ?




    Alles bij elkaar genomen : integratie, stimulering zowel in de samenleving als door de kwaliteit van het leven zelf, door het inzetten en gebruiken van de kennis tot en met gebruik maken van (medische) technologie als ondersteuning, is de Grijze mens een onlosmakelijk deel van onze historie, heden en toekomst van de ontwikkelingen in onze samenleving.




    Oud worden is een natuurlijk proces. Door het steeds beter worden van de kwaliteit van het leven in het algemeen is de kans dat de mens ouder en Grijzer wordt steeds groter en zullen er daarnaast steeds meer verschijnselen optreden die dat proces van steeds ouder worden gaan tegenwerken.

    Dat komt mede door onze relatieve geborgenheid van de mens binnen de samenleving. Het natuurlijk proces van ouder worden en uiteindelijk sterven verword steeds meer tot een mechanisch iets.

    De steeds sterker wordende neiging de natuurlijke sequentie af te breken en daarnaast de Grijzer wordende mens te verwijten dat hij door zijn ouder worden, lees groter worden van zijn afhankelijkheid en afnemende vitaliteit, een daardoor steeds groter wordende financiële druk uitoefent op de steeds kleiner wordende groep die dat moet opbrengen, is zowel onrechtvaardig als dom.

    Ouder worden op de lange termijn wordt door invloed van de technologie en de medische-technologie daarbinnen steeds onnatuurlijker. Mede door het, ik zou bijna zeggen psychologisch-proces : projecteren van onszelf in die Grijzer wordende mens met daarbij het zoeken naar een levenselixer.


    Ouder worden, een integratie proces ?




    Als wij zouden doordenken over technologie en integratie zouden wij terechtkunnen komen op infrastructuur en maatschappelijke-infrastructuur. Richt de samenleving ook in via fysieke en virtuele wegen en door bouwkundige- en digitale-technologie.

    ( tekening krijg ik niet geplaatst :-))



    Zet oud en jong als een familiestam bijeen zoals de ringen in een boom ( Zie figuur 1). De kern is oud en van daaruit kunnen jongere ringen zich ontwikkelen. Gezamenlijk laten zij de familieboom leven en groeien en behoudt de gezonde familieboom zijn flexibiliteit en taaiheid. Laat de familiestam niet uiteen vallen anders sterft de boom of breekt al bij een beetje wind. Als oud verhuist, verhuist jong mee. Daarvoor moeten steden planologisch ingericht worden en zet ook de digitale-technologie daarvoor in.

    Actieve Grijze Wijze

    Als wij toch ouder (willen) worden, zorg dan dat de samenleving daarop is voorbereidt en zich daarvoor heeft ingericht zonder het vormen van getto’s met Grijzen die bij voorbaat afgeschreven zijn zonder dat zij dat zelf willen. Politieke en sociaal-maatschappelijke wijsheid is slechts een klein deel van het totale proces dat moet leiden tot een actieve Grijze wijze die, voor zijn leeftijd, vitaal is en midden in het leven en de familiestam staat zowel letterlijk als figuurlijk !

    Alle grijnzende zij gegroet, en wens u nog vele wijze jaren toe!! 


    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 869 keer bekeken

  • Footprints in the Sands of Time

    12 januari 2012

    Footprints in the Sands of Time

     (This line is from Longfellow, “A Psalm of Life”)




    Washed away by the Ocean of Eternity

    In the Time slice of our lives

    Our thoughts will be resolved in Atoms

    And by coincident they will be part of another being

    Somewhere in Time our Atoms will be one,

    without knowing they were a part of us

    So our Love will be part of our Solar system,

    without knowing us


    (By Mark Pol, January 12 2012, Costa Rica) 

    Lees meer >> | 1 Reactie | Reageer | 620 keer bekeken

  • Schoonmaken

    1 januari 2012

    Ik zou zo graag de wereld willen schoonmaken. Mijn leven en mijn gevoel. De haat en de moordlust willen wegwassen. Mijn haat en rancune willen wegpoetsen, doorspoelen en laten verdwijnen. De mensen willen schoonwassen, zijn fouten, tekortkomingen, bekrompenheid, kortzichtigheid en zijn vreemde gedrag.

    Ik zou dictaturen willen wegschuren en het leven van de mens in die dictaturen willen opwrijven en het afvalwater daarvan willen opdweilen totdat het water helder is.

    Dat zij weer met heldere blik naar het leven kunnen kijken.

    Ik zou graag de oorzaken van de huidige crisis willen wegspuiten, de banken willen uitwringen en het afvalwater filteren en het residu gebruiken om de armen en misdeelde mee tegemoet te komen.

    Ik zou graag oorlogen en religieuze twisten willen weghakken en het puin daarvan voorgoed willen begraven.

    Ik zou, ja ik zou zoveel willen schoonmaken, maar mijn werkkracht, mijn macht, mijn zelfkennis zijn daarvoor te klein. Mijn leven daarvoor te kort.

    Ach, ik vind het al mooi als ik mijn omgeving: huis en tuin kan schoonmaken.

    Dat is schoon genoeg!


    Lees meer >> | 1 Reactie | Reageer | 735 keer bekeken

  • A synchroon

    15 oktober 2011

    Terwijl mijn leven voorbijglijdt en andere levens voorbijglijden aan die van mij, probeer ik mij voor te stellen hoe alles zou zijn zoals het niet was.

    In andere delen van de wereld spelen zich zaken af die ik niet in mijn eigen leven zou willen plaatsen. Synchroon leven met het leven van die ander is slechts een gedachtemodel. Bijna onvoorstelbaar hoe zo iets zou kunnen zijn zonder je eigen leven te moeten laten ontregelen. Hoe moeten wij ons asynchroon leven voorstellen? Terwijl ik zelf rustig achter mijn computer bezig ben gebeuren er op deze aarde allerlei zaken waarop ik geen invloed kan laten gelden. Ik kan daar niets aandoen en ook niets meedoen.

    In mijn gedachtemodel wil ik inspringen voor onrechtvaardigheid, voor armoede, voor oorlogen en honger. Inspringen in politiek gekonkel, allen die schuldig zijn daaraan in de openbaarheid brengen. Dat is onmogelijk dat is ondenkbaar. In de synchrone wereld zou dat allemaal kunnen en mogelijk zijn. In de asynchrone is dat onmogelijk. Wie zou ik dan zijn om daarover te kunnen oordelen. Oordelen over wat rechtvaardig en wat onrechtvaardig is. Als kunstenaar voel ik mij betrokken, maar ook onmachtig. Als ik die macht zou hebben, zou ik die dan ook gaan misbruiken. Zal ik ook gaan manipuleren om mijn macht te behouden en daarmee onrecht aan te doen, armoede creëren en oorlogen starten?

    Als kunstenaar ben ik hooguit in staat om die zaken te verbeelden op een manier die aanspreekt en hopelijk mensen aan het denken te zetten. De volgende vraag is natuurlijk kunnen wij eigenlijk denken. Blijft ons denken hangen in ons eigen asynchroon leven? Kunnen wij ons denken synchroon krijgen met die van de onze medemens. Zonder daar een oordeel over te geven. Zijn wij eigenlijk wel in staat om die voornoemde zaken zoals onrechtvaardigheid, armoede, honger en oorlog te voorkomen? Wij zijn gedwongen asynchroon te (over) leven.

    Onze maatschappelijk- en sociaallandschap tonen niet alleen grote verschillen met die van onze medemens ergens anders op deze aarde, maar ook hoe wij dat landschap beleven en daarin ons asynchroon leven trachten te leven.

    Een kunstenaar is opgesloten in dat landschap, gevangen in zijn eigen asynchroon leven ten opzichte van die andere mens.

    Aan een kant is het goed dat wij asynchroon leven aan de ander kant zullen de verschillen blijven bestaan en misschien zelfs alleen maar groter worden. Zo zal het ons ook vergaan met de huidige problemen. Wij zien dat de modellen (welk model dan ook) niet kloppen en gemanipuleerd worden. Wij zullen er niet of nauwelijks de vinger er achter krijgen. Misschien moeten wij toch gaan synchroniseren met de rest van de wereld?

    Hebben wij als kunstenaar daarin een rol of zijn wij slechts waarnemers aan de rand van het speelveld?

    Wij zijn slechts een stille stem in het culturele landschap dat ons omringt als een dwangbuis. Kunnen/moeten wij als kunstenaar onze grenzen verleggen? Welke kansen zijn daar of moeten wij die kansen zelf creëren? Ook ik als asynchroon mens kan mij daar geen voorstelling van maken. Eigenlijk zou ik blij moeten zijn met mijn armzalig asynchroon leven. Blij moeten zijn dat ik opgesloten ben in een ‘veilig’ cultureel landschap waar alles al is geploegd en gezaaid. Wij kunnen niet zien wat daarin uiteindelijk opgroeit en dat ons alleen nog verder in een asynchroon leven zal gaan duwen.

    Deze asynchrone kunstenaar groet u allen en wenst u nog een lang asynchroon leven toe!


    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 815 keer bekeken

  • Meer blogs >>