Mark Pol, geboren 17 oktober 1943 te Den Haag, heeft al vroeg passie voor schilderen. Al tijdens de lagere school legt hij zich toe op schilderen en tekenen. Met succes doorloopt hij de Foto Academie en aansluitend de Vrije Academie (destijds onder leiding van George Lampe)
.
Mark Pol concentreert zich als surrealist op 22 jarige leeftijd op stillevens en 'griezelige voorstellingen'. Voorstellingen zoals Anne Frank en Peter vlak voordat zij werden weggehaald en getransporteerd naar Westerbork. De donkere kant van de samenleving zoals opiumschuivers en duivels inspireren Mark Pol. Deze alles omvattende verhalen zet Mark Pol in figuratief surrealistische werelden neer.
De werken die u op deze site van Mark Pol ziet worden in essentie bepaald door het dagelijkse leven, zonder de kwetsbaarheid daarvan en het dierlijke onvoorspelbare uit het oog te verliezen.
In alle werken staat de mens centraal ongeacht in welk tijdperspectief het werk zich afspeelt. Tijdens het creatieve proces tekent Mark Pol eerst zijn gedachten en dromen uit, om het vervolgens uit te bouwen naar een olie- of acrylverf schilderij.
Het 2 dimensionale vlak biedt soms niet voldoende ruimte voor zijn expressie. Er ontstaat dan een 3 dimensionale wereld uitgebeiteld in verschillende materialen.
Surrealisme
Het surrealisme is rond 1920 ontstaan. De eerste theoretische onderbouwing van de beweging werd in 1924 opgesteld door André Breton. De richting van het vastleggen van dromen en de uiting van gedachten leidde tot het figuratieve surrealisme. Deze stroming is verwant aan het magisch realisme en kenmerkt zich vooral door het naast elkaar plaatsen van gewoonlijk niet te combineren objecten. De dingen worden hierdoor uit zijn verband gerukt. Tot de vertegenwoordigers van deze richting behoren onder andere Salvador Dali, Paul Delvaux, René Magritte en Hans Richard Giger. Mark Pol is ook een vertegenwoordiger van die richting.
In een streven naar totale vernieuwing van alle maatschappelijke en culturele waarden en normen beoogde men een totale overgave van de almacht van de droom, het onderbewustzijn, het toeval. De surrealisten baseerden zich op de theorieën van de Duitse psycholoog Sigmund Freud en op de filosofie van de tevens Duitse filosoof Hegel.
Het resultaat was vaak de exacte weergave van droombeelden of volledig willekeurige objecten in een ruimte geplaatst, met als doel schrikreacties, verbazing of opwinding bij het publiek teweeg te brengen. Alleen door dergelijke heftige reacties en ervaringen, willen mensen overwegen wat zij geloven los te laten. Dat is precies wat de surrealisten voor ogen hadden en Mark Pol nog steeds voor ogen heeft. Alleen dan kan men de waarden en normen van de maatschappij veranderen.